Verslag zitting Raad van State over ons hoger beroep inzake vergunning Awakenings 2022
1. Inleiding: kern van het geschil (de vergunning)
Tijdens de zitting op 17 december 2025 bij de Raad van State ging het niet om de vraag of bewoners ‘tegen dance-evenementen’ zijn, maar om de beoordeling van de verleende vergunning: beschermt het daarin gehanteerde geluidskader omwonenden bij dance-evenementen met zware bastonen daadwerkelijk, en is die bescherming ook bestuurlijk en juridisch toetsbaar?
2. Het gehanteerde geluidskader: 70 dB(A) en de Nota Limburg
De gemeente Haarlemmermeer blijft vasthouden aan het uitgangspunt van 70 dB(A) op de gevel, veelal ontleend aan de Nota Limburg. Deze nota over evenementen met een luidruchtig karakter verscheen in 1996, is een beleidsuitgangspunt zonder wettelijke status, en is geschreven in een tijd van tentfeesten en kermissen, niet voor een muzieksoort waarbij de bascomponent zo dominant is als bij de hedendaagse dance-evenementen.
Dit verklaart het ontbreken van een specifieke basnorm, maar rechtvaardigt niet dat omwonenden vandaag zonder toetsbare bescherming blijven.
3. Waarom dB(A) tekortschiet bij basrijke muziek
Daarmee werd in de zitting duidelijk hoe beperkt dit uitgangspunt is voor dance-evenementen. Binnen de aanwezige dB(A)-norm kan het geluid formeel ‘in orde’ zijn, terwijl juist de lage bastonen – die beter zichtbaar zijn in dB(C) – in woningen tot duidelijke en zelfs onduldbare hinder kunnen leiden. Die hinder telt in het huidige kader niet mee bij het beoordelen van de overlast.
4. Meetonzekerheid als reden om níét te toetsen
De geluidsdeskundige van Awakenings wijst erop dat er geen wettelijke normen voor bastonen bestaan en dat alle geluidsmetingen altijd onzekerheden kennen, bijvoorbeeld door weersomstandigheden.
De gemeente gebruikt die meetonzekerheid als reden om de dB(C) niet op te nemen in het nieuwe beleid, ondanks dat bewoners daar in hun zienswijze gemotiveerd en expliciet om hadden gevraagd (zie pagina 4 punt 2.1). Hierbij leidt meetonzekerheid niet tot voorzorg, maar tot het geheel ontbreken van toetsing.
5. De praktijk: dB(C)-niveaus bij Awakenings
De geluidsdeskundige kwam zelf met de informatie dat bij Awakenings rond 95 dB(C) op de gevel werd “gedraaid”. Daarop werd door ons een vergelijking gemaakt die de spanning meteen scherp zette. Zulke hoge dB(C)-waarden worden in de praktijk geassocieerd met uitzonderlijke evenementen, zoals Pride in Amsterdam. Maar Pride duurt een paar uur en geen twee dagen van elf uur.
Waar de Raad van State bij heel bijzondere, maatschappelijk hoog gewaardeerde evenementen (zoals Pride) soms incidenteel en contextueel meer geluidruimte accepteert, is dat iets anders dan een commerciële organisator die twee dagen achter elkaar op niveaus draait die volgens eerdere metingen zelfs ruim boven de 100 dB(C) uitkomen. Die scheve verhouding poets je niet weg met 'enige mate van overlast moet kunnen'
.
6. De visie van de Nederlandse Stichting Geluidshinder (NSG)
De Nederlandse Stichting Geluidshinder wees op hun nieuwe 'Handreiking Evenementen met luide muziek'. Recent sprak de NSG hierover in de expertgroep van Amsterdam. Toen kwam naar voren dat het klassieke uitgangspunt van de Nota Limburg – spraakverstaanbaarheid – voor deze basmuziek niet meer werkt. Je kunt elkaar ondanks hoge C-waarden op de gevel, binnenshuis soms nog wel verstaan terwijl er wel sprake is van onduldbare hinder. Spraakverstaanbaarheid is hiermee geen criterium voor overlast van de bassen.
7. Van formele buitennormen naar feitelijke hinder binnenshuis
Daarom pleit de NSG voor een andere benadering: niet “kun je elkaar verstaan?”, maar “hoeveel hinder veroorzaakt dit binnen?” Die benadering heeft GEEN N1 eerder ook aan de rechtbank gestuurd in de vorm van een hindertabel van NSG, die laat zien hoe het verschil tussen dB(A) en dB(C) en de niveaus binnenshuis samenhangen met categorieën van hinder, tot en met “onduldbaar”. De tabel dient als beoordelings- en afwegingskader, niet als wettelijke norm.
Tabel 1: Hinderkwalificatie ‘Evenementen met veel geluid’
De advocaat van de organisator stelde dat als je deze hinderbenadering leidend maakt, er geen enkel evenement in deze vorm meer kan plaatsvinden.
De NSG reageerde dat deze tabel juist een prikkel is om de beschikbare beste technieken (BBT) serieus toe te passen zodat een evenement wél kan, en het niet uitsluitend nodig is om alle bassen terug te draaien maar dat de ernstige overlast van de bassen voor omwonenden wordt voorkomen.
8. Formele naleving versus feitelijke gevolgen in de woning
De gemeente herhaalde in grote lijnen het verweerschrift, waarin formele naleving van het gekozen geluidskader centraal staat.
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State richtte zich daarentegen nadrukkelijk op de praktische gevolgen in de woningen en stelde gerichte vragen over de feitelijke hinder binnenshuis. Juist die concrete uitwerking van formele normen naar de situatie in de woning ontbreekt in de benadering van de gemeente.
9. De vragen van de Afdeling en de rol van de rapporteur
De Afdeling liet de behandeling van de zaak verlopen via de rapporteur, één van de drie rechters, die tijdens de zitting het dossier structureerde en feitelijke en verduidelijkende vragen stelde. Daarmee werd inzichtelijk gemaakt welke betekenis het gehanteerde geluidskader in de praktijk heeft voor de situatie in de woningen en welke punten daarbij bestuurlijk en juridisch toetsbaar zijn. Een uitspraak volgt naar verwachting over 6–8 weken.